Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/6654 K.2018/15264

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi gereğince, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun da birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas,

2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bakırköy 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/814 Esas 2012/779 Karar sayılı ve 21/06/2012 tarihli ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen 11 ay 20 gün hapis cezasından dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkralarının çıkartılarak,