Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/704 K.2018/2212

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 17/12/2014 tarih ve 2013/5 (E) ve 2014/1036 (K) karar sayılı kararıyla Dairemizin 06/12/2012 tarihli 2012/18766 E.-2012/47715 K. sayılı ilamına müşteki ve tanık ...’ın yurt dışından istinabe yoluyla dinlenilmeleri yönünden kısmen direnilmesine karar verildiği ancak her ne kadar mahkemesince kısmen direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, yargılama sırasında müşteki ve adı geçen tanığın yurt dışı adreslerinin tespit edilmesi için müzekkere yazıldığı ancak olumsuz cevap verildiği ayrıca direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterilerek ... hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamı ve oluşa, tutanak tanıklarının aşamalardaki beyanlarına, müşteki ve görgü tanığı ...’ın soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.