Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/7232 K.2019/13165

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde yer alan kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, anılan maddede 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesi ile “fail hakkında 1 yıldan 4 yıla kadar hapis cezasına hükmedileceği” yönünde değişiklik yapılarak, temel cezanın üst sınırının 6 yıldan 4 yıla indirilmesi sebebiyle anılan bu yeni düzenlemenin lehe olduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,