Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/7304 K.2019/2536

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yerine konut dokunulmazlığını bozma suçunun yazılması ve uygulama sırasında TCK 116/2-4 yerine 116/1-4 maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı TCK'nin 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı TCK'nin 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre 10 ve 15 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolmadığının anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocukların yargılamalarına devam edilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması yerine, zamanaşımını kesen son işlemin 23.01.2014 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu da gözetilmeden 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle haklarındaki davaların DÜŞÜRÜLMESİNE karar verilmesi,