Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/738 K.2018/2702

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1-2. maddesi "tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan mernis (yerleşim yeri) adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" ve mernis adresine tebliğ işlemini düzenleyen aynı Kanun'un 21/2. maddesi "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı,

o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü karşısında;

Somut olayda, Dairemizin 25/10/2017 tarihli, 2017/1209 Esas, 2017/10726 Karar sayılı ilamı üzerine, mahkemece gerekçeli kararın sanığın en son bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan ...

Florya Bakırköy/İstanbul” adresine çıkartılan iki ayrı tebligatın sanığın adreste tanınmadığından bahisle iade edilmesi üzerine, yukarıda anılan MERNİS adresine “MERNİS adresi” şerhi de yazılmak suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, mahkemece MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğe çıkartıldığı, dolayısı ile yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine (MERNİS adresi), bu adresin “MERNİS adresi” olduğu da şerh düşülerek gerekçeli kararın, “müdafiin temyizine onay verip vermediği,