Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/806 K.2018/1634

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

28.03.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.03.2012 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüş; onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, 15.07.2013 tarihindeki oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık duruşma yapılarak CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

28.03.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.03.2012 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüş; onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, 15.07.2013 tarihindeki oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık duruşma yapılarak CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/5 oranında artırılması sırasında 2 yıl 4 ay 26 gün yerine 2 yıl 4 ay 24 gün hapis cezası olarak eksik hesaplanması,

sonraki uygulamaların doğru olması ve sonuç cezanın değişmemesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 28.03.2013 tarihli yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuklar tarafından katılana ait iş yerinden 40 TL civarı bozuk para çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; suça sürüklenen çocukların olaydan sonra kendiliklerinden kolluğa giderek toplam 3,50 TL paranın suçtan elde ettikleri para olduğunu beyan edip katılana teslimini sağladıklarının anlaşılması karşısında;

soruşturma aşamasında kısmi iadenin gerçekleştiği dikkate alınarak öncelikle katılandan suça sürüklenen çocuklar yönünden TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulması ve rızasının olması halinde suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,