Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/807 K.2018/2469

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 23/10/2007 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 27/03/2017 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3 maddesinde tanımlanan karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 04/02/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,