Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/874 K.2019/4695

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların soruşturma aşamasındaki savunmalarına göre, 22/03/2014 günü saat 05.00 sıralarında gündüz sayılan zaman diliminde şikayetçiye ait evin muhkem olan penceresini zorlayarak içeri girip söz konusu eşya ve parayı çalması şeklindeki eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

dava zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK hükümlerinin sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 22/03/2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,