Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/901 K.2019/5276

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 12.07.2004 olan suç tarihinde gündüz vaktinde müştekinin çatısındaki kümesinin kilidini kırarak güvercinlerini çalmaya teşebbüs etmekten ibaret eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 55/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu anılan Kanun’un 7/2, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin suça sürüklenen çocuk yararına olduğu,

aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2 maddelerinde belirtilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 08.06.2011 tarihinde duran ancak deneme devresinde işlenen ikinci suçun işlendiği 12.10.2013 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 12.07.2004 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,