Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10113 K.2019/18457

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan İzmir 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/05/2012 tarihli ve 2012/11 Esas, 2012/1303 Karar sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında;(anılan ilamda kasten yaralama suçundan 5’er ay hapis olmak üzere iki aynı mahkumiyet hükmü bulunduğundan) 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi gereğince, sanığın tekerrüre esas cezası nedeniyle hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına", ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “ İzmir 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/05/2012 tarihli ve 2012/11 Esas, 2012/1303 Karar sayılı kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezasını içeren ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından,