Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10184 K.2019/11984

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 142/1-a maddesinde "suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip, bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında, ...’ye ait eklenti niteliğindeki deponun bahçesine girerek suça konu eşyaların çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar Akın ve Vedat hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar ... hakkında hırsızlık suçundan ve sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/81 Esas ve 2013/319 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,