Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10240 K.2020/399

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle arttırım yapılırken, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın adli sicil kaydında yer alan başka bir ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken,

mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış.

6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 141. maddesi uzlaşma kapsamına alınmış ise de, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2012 tarih 2011/156 Esas ve 2012/323 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 6.500 TL adli para cezasına konu hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği ve nitelikli hale dönüştüğü dikkate alındığında uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2012 tarih 2011/156 Esas ve 2012/323 Karar sayılı ilamına konu 6.500 TL adli para cezasından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de sanığın adli sicil kaydına göre Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarih, 2014/395 Esas 2015/98 Karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan verilmiş 13/02/2015 tarihinde kesinleşen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “ Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarih, 2014/395 Esas 2015/98 Karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,