Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10244 K.2019/13715

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 11.05.2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın 11.05.2015 tarihli dilekçesi ile kararın kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, bu nedenle süresinde temyiz edemediğinden bahisle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunması üzerine, Büyükçekmece 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 gün ve 2005/20 esas, 2007/11 sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, sanığın itirazı üzerine Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2015 gün ve 2015/1211 D.

İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmakla; dosya kapsamına göre, sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında bildirdiği adresine gerekçeli kararın gönderildiği, ancak tebliğ edilememesi üzerine, başkaca adresi bulunmadığından aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılmak suretiyle hüküm 25.05.2009 tarihinde kesinleştirilmiş ise de, sanığın mahkemeye gönderdiği 04.03.2013 ve 20.03.2013 tarihli dilekçeleri ile ilamın numarası ile ceza miktarını da yazmak suretiyle mahsup talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında;