Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10260 K.2019/12907

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, hırsızlık suçundan açılan dava sonucunda verilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen mahkumiyet hükmü aleyhine olağanüstü yasa yollarından olan kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi üzerine, Dairemizin 20/12/2017 tarihli ve 2017/5547 Esas ve 2017/13903 Karar sayılı ilamı ile CMK'nın 309/4-d maddesinin verdiği yetkiyle, TCK'nın 142/1-e, 168/1, 62. maddeleri uygulanarak sanığın 10 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

bu karar üzerine yerel mahkemece sehven hüküm bozulmuş gibi tensip yapılarak 2018/41 Esas sayılı dosya üzerinden yeniden yargılamaya başlandığı ve karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, verilen bu kararın CMK'nın 223. maddesi uyarınca hüküm niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm niteliğinde olmayan ve bu itibarla konusu bulunmayan karara yönelik sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 09/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.