Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10278 K.2020/249

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 22/01/2013 tarih ve 2012/213 Esas - 2013/31 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 07/02/2013 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 25/04/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2014 tarih,

2014/234 Esas - 2014/494 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde ilgili dava hakkında 15/02/2017 tarihli ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği, ancak sanığın güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren başka kasıtlı suçlardan kesinleşen mahkumiyetlerinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık beyanına göre, eylemin saat 05:00 sıralarında gerçekleştiğinin, UYAP'dan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak gece vaktinin saat 05:38’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu gece vakti işlendiği halde, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.