Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10363 K.2020/1427

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...’a ait ... plakalı aracın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda suça konu aracın parasını kendi verdiğini ancak kızının aldığı engelli aylığının kesilmemesi için aracı kardeşi olan müşteki ...’ın üzerine kaydettirdiğini, aracın kendisinin olduğunu ve aracı kendisinin kullandığını, aracı satmak istediğinde müştekinin aracı sahiplenmeye çalıştığını, aracın anahtarının zaten kendinde bulunduğunu eve girip aracın anahtarını çalmadığını savunduğu,

müşteki ... ise ... plakalı aracın parasının sanık tarafından karşılandığını, sanık ...’ın, kendinin evde bulunmadığı zaman içerisinde evine girip buzdolabının üzerinde bulunan suça konu aracının anahtarını alıp aracıyla il dışına gittiğini, telefon ile sanığı arayıp aracını geri getirmesini istediğinde sanığın kendisine aracını getirmeyeceğini söylediğini ifade ettiği, 03.04.2015 tarihinde bilgisi alınan ... ise ... plakalı aracın parasının sanık tarafından karşılandığını, sanık ile müştekinin aracı birlikte kullandıklarını, müşteki ... ile kendisinin aynı evde yaşadığını, sanığın evlerine gelerek aracın anahtarını alıp gittiğini,

müşteki ile sanığı aradıklarını ancak sanığın aracı geri getirmeyeceğini söylediğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, “aracın kime ait olduğu konusunda hukuki ihtilaf bulunduğu, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı” gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.