Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10506 K.2019/11489

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen kararın sanık ...’in adresine 03/02/2011 tarihinde tebliğe çıkartıldığı, sanık adresinde bulunamadığından kararın tebliğ edilemediği, güncel MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 25/03/2011 tarihinde tebliğ edildiği,

sanığın 07/07/2011 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, sanığa Tebligat Kanunu'nun 35. madesine göre yapılan tebligat geçersiz olduğu gibi, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanığın 07/07/2011 tarihli dilekçesi üzerine mahkemece verilen 14/07/2011 tarihli ek kararda yasa yolunun gösterilmediğinin anlaşılması karşısında,

sanığın öğrenme üzerine 07/07/2011 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;