Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10617 K.2020/1953

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık müdafiinin 20.05.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği, bunun üzerine mahkeme 09.06.2015 tarihinde ek karar ile mala zarar verme suçu yönünden kesin nitelikte karar olduğundan bahisle sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek karar suça sürüklenen çocuk müdafiine 19.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin bu kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekilerin, Gediz Elektrik Dağıtım Şirketine ait elektrik trafosundan saat 05:30 sıralarında hırsızlık alarmının gelmesi üzerine olay yerine gittiklerinde, olay yerinden 500-600 m kadar uzakta sanığın kullandığı araç ile karşılaştıkları, hemen akabinde de jandarmanın geldiği ve yaptığı incelemede yolun kenarındaki demir elektrik direği üzerinde bulunan trafodan soğutucu yağın çalındığının tespit edildiği olayda, sanığın aşamalarda suçsuz olduğunu savunması,çalındığı iddia edilen 476 lt yağın sanığın kullandığı binek araç ile hırsızlanmasının hayatın olağan akışına aykırı olmasının anlaşılması karşısında,

sanığın oradan tesadüfen geçmesi dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden üzerine atılı suçtan sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,