Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10770 K.2020/515

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın 2014 yılının mayıs ayından ekim ayına kadar eşiyle beraber eşinin ağabeyi olan tanık ...'un evinde kaldığı, katılanın tanığa ait ikametten ayrılmasından sonra ikamete bu kez tanık ...'in eşinin erkek kardeşi olan sanık ...'in gelip, evde misafir olarak kalmaya başladığı, sanık ...'in evden ayrılırken, katılana ait ceketi, katılanın eşine ait botu ve bir adet bıçağı da alması şeklinde gerçeklen olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında; ceket ve botu eniştesi olan tanık ...'e ait zannederek,

katılana ait olduğunu bilmeden kullanmak amaçlı aldığını ifade etmesi karşısında, dosya kapsamında sanığın savunmasının aksine bir delilin bulunmadığı, eşyaların kime ait olduğunu bilme imkanının bulunmaması, ablası ve eniştesi ile geçici olarak birlikte oturması karşısında, sanığın gerçekte herhangi bir kan veya kayın hısımlığı bulunmadığı katılana ait eşyaları kayın hısımlığının bulunduğu eniştesi olan tanık ...'in zannederek aldığı, TCK'nın 30. maddesi kapsamında kişideki hatasından yararlanması gerekeceği ve sanık hakkında TCK’nın 167/2. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu;

sanığın hatadan yararlanmasının sonucu olarak ve atılı suçun şikayete tabi olduğu gözetilerek, ...'dan sanık hakkında şikayetçi olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,