Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10776 K.2019/11871

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının, sanık ... hakkında hırsızlık, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri açısından uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların inşaat alanından hırsızlığa teşebbüs etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 125/1-4 ve 106/1-2.cümle kapsamında hakaret ve tehdit suçlarının 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de CMK'nın 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, ancak aşamalarında her iki suç açısından usulünce uzlaşma işlemlerinin yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık hakkında hakaret ve tehdit suçları açısından uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,