Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10817 K.2020/946

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü katılan olarak da temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki kurum vekilinin açılan kamu davasına katılma istemi ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış olması nedeniyle.

5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek, katılan vekilinin 02/01/2019 tarihinde tebliğ edilen hükmü 09/01/2019 havale tarihli dilekçe ile süresinde temyiz ettiği ve kısa kararın açıklandığı 13/12/2018 tarihli duruşmaya, Mersin Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü bulunan sanık ... getirtilerek hazır edilmiş ve hüküm sanığın yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle,

sanığın 16/01/2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine ve tanık ...’in bozma sonrası alınan beyanına göre; sanığın 100.

Yıl Orman Piknik Alanı ve Tabiat Parkı içindeki büfeden çaldığı malzemelerle yürürken parkta görevli tanık tarafından yolda görüldüğü ve tanığın olay sonrasında yaptığı araştırma ile sanıkta ele geçen malzemelerin park içinde bulunan büfeden çalındığını tespit ettiğinin anlaşılması karşısında; takipte kesinti olması sebebiyle sanığın üzerine atılı hırsızlık suçu tamamlandığına dair mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 numaralı.

04/03/2013 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edildiği, hükmün sanık lehine bozulması halinde sadece dosyanın Yargıtaya gidiş dönüş masraflarının sanıktan alınamayacağı, bozma sonrası yapılan yargılama giderinin sanıktan alınmasına dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 28/03/2012 tarihli değer tespit tutanağına göre; sanığın katılan kuruma ait 45 TL değerindeki kablo, priz ve aküyü çalması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2- Tekerrüre esas alınan Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2011 tarih, 2010/684 Esas ve 2011/1458 Karar sayılı ilamına konu suçun TCK'nin 141/1. maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ilişkin olduğu ve bahse konu suçun 02.12.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığının, sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,