Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10872 K.2019/12537

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamından suç tarihinin 30/08/2004 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

13/04/2010 tarih ve 2010/103 E., 2010/246 K. sayılı ilam ile karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın 04/06/2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresinde 30/04/2015 tarihinde yeniden suç işlemesi karşısında, mahkemece ancak 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken, sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden “hükmün açıklanmasına yer olmadığına ve kamu davasının düşürülmesine” karar verilmiş ise de;

6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihinden önce 30/08/2004 tarihinde işlenen karşılıksız yararlanma suçunda katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,