Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11022 K.2019/16132

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun Bodrum Asliye Ceza Mahkemesinde talimatla savunmasının alındığı 05/08/2013 tarihli duruşmada, müdafii istemediğini belirttiği gibi 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı ve bu itibarla müdafiinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Dosya kapsamından suçun 06/12/2011 tarihinde gece saat 01.45 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,