Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11030 K.2019/15237

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... müdafii Av. ... tarafından öğrenme üzerine mahkemenin 03/07/2015 tarihli kararı temyiz edilmişse de, dosya içerisinde, sanık ... müdafiinin 17/11/2011 havale tarihli çekilme dilekçesi ile sanık ...’in vekilliğinden çekildiğini bildirdiği, çekilme dilekçesinin sanık ...’e 18/01/2012 tarihinde tebliğ edildiği ve vekillik ilişkisinin sona erdiğinin anlaşılması nedeniyle, yokluğunda karar verilen sanık ...’a gerekçeli hükmün tebliğinin gerektiği, ancak kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından,

gerekçeli kararın ve Dairemizin iade kararının sanık ...’a usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat okunup anlatılarak tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi;

2- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10.maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3.maddesi ile eklenen aynı maddenin 2.fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Temyize gelmeyen sanık ...’in yokluğunda verilen hükmün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre, öncelikle anılan sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine (bilinen adresi aynı zamanda MERNİS adresi olsa dahi MERNİS şerhi yazılmaksızın) tebliğe çıkartılması,

ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi (MERNİS), bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese (MERNİS şerhi ile) yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık ...’in adres kayıt sistemindeki adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca ilgili muhtara yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında;