Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11142 K.2020/90

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Dosya kapsamına göre; olay tarihinde ATM cihazına daha önce yerleştirilen bir aparat nedeniyle soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak ifadesi alınan ...'ın çekmek istediği paranın cihazda sıkıştığı, ...'ın ATM cihazının uyarı vermesi üzerine durumdan şüphelendiği ve kolluk görevlilerine haber verilerek, ATM cihazının para çıkış bölümüne yerleştirilen aparatın ele geçirildiği, yapılan inceleme sonucu suçta kullanılan aparatın üzerinde sanığa ait parmak izinin tespit edildiği,

ayrıca güvenlik kamerası görüntülerinden de sanığın söz konusu aparatı yerleştirme anının belirlendiği somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında sübut bulan söz konusu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, (Her ne kadar dosya kapsamında müşteki olarak banka güvenlik sorumlusu olduğu belirtilen ...'un ifadesi alınmış ise de, soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak ifadesi alınan ...'ın olay tarihinde ATM cihazından para çekmek istediği,

ancak sanık tarafından daha önce yerleştirilen aparat nedeniyle parasının cihaza sıkıştığının anlaşılması karşısında, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ...'a, müşteki sıfatıyla usulüne uygun şekilde duruşma günü tebliğ edilip, davaya katılabilmesi için olanak tanınarak) uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,