Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11218 K.2019/13476

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınması veya alınmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Dairemizin 30/05/2016 tarihli, 2014/25558 E., 2016/10241 K. sayılı bozma kararından önce verilen ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz olunan 12/09/2013 gün, 2011/42 E. - 2013/128 K. sayılı kararda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143, 31/3, 168/1, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 ay 26 gün hapis cezasının 2.320 TL adli para cezasına çevrildiği,

hükmolunan 2.320 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın sırasıyla 142/1-e, 143/1, 31/3, 168/1, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay 5 gün hapis cezasının 3.100 TL adli para cezasına çevrilmesi sonucu 1412 sayılı CMUK'nın 326/ son maddesine aykırı davranılması,