Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11359 K.2019/19924

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müşteki ...'ın aracını düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, müşteki ...'a yönelik olarak da aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca sanığın müşteki ... ile kabule göre ...'a yönelik eylemine uyan TCK'nın 142/1-e maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 2 yıldan 3 yıla çıkarılmış ise de, sanığın atılı suçu işlediği 22/06/2014 tarihi itibariyle öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden, hükümde "mülga" Türk Ceza Kanunu olarak belirtilmek suretiyle çelişkiye neden olunarak ve herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak, sanığın müştekilere yönelik eylemleri yönünden temel ceza olarak 3 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,