Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11373 K.2020/1081

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 25.03.2015, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ise 23.03.2015 tarihli dilekçeleri ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümleri temyiz etmeleri üzerine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma, ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında, Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.07.2015 tarihli kararı ile itirazların reddine karar verildiği ve hükümlerin kesinleştiği anlaşılmakla, temyizin kapsamının suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ceza tayin edilirken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanunun 31/3 maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/4.maddesinde yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında aynı Kanun'un 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,