Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11400 K.2020/2051

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

09.04.2015 tarihli 2.celsede duruşmanın 05.11.2015 tarihine bırakılmasına karar verildiği halde sanık beyanı alınmadan 14.05.2015 günü celse açılarak hüküm kurulmuş ise de; sanığın yakalamalı olarak Menemen 3. Asliye Ceza Mahkesinde talimatla alınan 11.05.2015 tarihli savunmasında sanığın duruşmadan vareste tutulma talebinde bulunduğu anlaşılması karşısında;

tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2009 tarihli, 2007/431 Esas,

2009/660 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş , dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde Merkez Efendi Devlet Hastanesi Fizik Tedavi Bölümü 406 nolu odada hasta olarak kalan şikayetçinin, sanığın annesi olan Kısmet Nalbantlar ile birlikte aynı odada kaldıkları bu bayanın oğlu olan sanığın da refakatçi olarak kaldığı, şikayetçinin olay günü fizik tedavi bölümüne yanındaki sanığın annesi ile gittiği sırada, sanığın şikayetçinin yatak üzerinde bulunan telefonunu aldığı,

şikayetçinin telefonunu istediğinde, "tamam Herdem abla sen annemle git tedavini yaptır, gelince ben sana telefonunu vereceğim" dediğini, yaklaşık yarım saat sonra odaya döndüğünde ...'ın odada olmadığını, telefonunun yatağın üzerinden alınmış olduğunu, şarj aleti ve kulaklığının ve çantasını kontrol ettiğinde ise cüzdanının içinde toplam 50 TL paranın da yerinde olmadığını gördüğü olayda;

şikayetçinin şikayeti doğrultusunda çalındığını iddia ettiği telefonun imei numarasından yapılan araştırmada, telefonun çalındığı tarihte ilk kullanımın sanık ... adına kayıtlı hat ile kullanıldığı ve daha sonra imei numarasından yapılan araştırmada telefonun 13.12.2013 tarihinde hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen Harun Külhan tarafından kullanıldığını tespit edildiği ve Harun Külhan’ın telefonu Koçaklar İletşim’den satın aldığını beyan ederek suça konu cep telefonu iade ettiği ve 19.03.2014 tarihli Teslim Tutanağı ile muhafaza altına alınan suça konu telefonun şikayetçinin oğlu Mustafa Yıldırım Polat’a iade edildiği ve

sanığın suça konu telefonu sattığı kişinin yerini söylemediği gibi suça konu telefonu satın alan 3. kişinin zararını giderdiğine dair dosya kapsamında bilgi ve belgeye rastlanmadığı dolayısıyla suça konu cep telefonun şikayetçiye iade edilmesi nedeniyle soruşturma aşamasında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazminin olmadığı anlaşılmakta ise de; sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde "şikayetçi olduktan sonra gelip annesine telefonunun değerinin 500 TL olduğunu söylediklerini" annesinin de kendilerine 500 TL'yi ödediğini belirtmesi karşısında;

şikayetçinin kovuşturma aşamasında beyanı alınmadığından şikayetçiden iadenin olup olmadığı, iade olmuş ise soruşturma aşamasında mı yoksa kovuşturma aşamasında mı gerçekleştirildiği, tam iade olup olmadığı, kısmi iade olmuş ise şikayetçiden kısmi iadeye muvafakat sorularak, bu husus mahkeme tarafından araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,