Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11453 K.2019/13376

Nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 116/2, 119/1-c ve 62. (iki kez) maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2008 tarihli ve 2007/529 esas, 2008/563 sayılı kararının, hırsızlık suçu yönünden bozulmasına ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16/04/2014 tarihli ve 2011/24022 esas, 2014/7436 karar sayılı ilâmını takiben,

hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2014 tarihli ve 2014/298 esas, 2014/624 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/06/2019 gün ve 94660652-105-45-1857-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2019 gün 2019/64518 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, Menemen Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/195 esas, 2010/487 sayılı kararı ile sanığın 01/01/1989 olan doğum tarihinin 01/01/1990 olarak düzeltilmesi nedeniyle, suçun işlendiği 02/11/2007 tarihinde suça sürüklenen çocuk vasfına sahip olduğu ve hakkında verilen cezalardan 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği anlaşılmış ise de; sanığın üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2008 tarihli ve 2007/529 esas, 2008/563 sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis cezasının anılan Yargıtay ilâmı ile onanarak kesinleşmesi sebebiyle kanun yararına bozma incelemesine konu edilmesine kanunî imkân bulunmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut nüfus kaydına göre kayden 01/01/1990 doğumlu olup, suçun işlendiği 02/11/2007 tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ