Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11642 K.2019/14148

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozmadan sonra görevlendirilen sanık müdafii Av. ...’ın hükmü, temyiz süresinde yanıltma sebebi ile süresinde temyiz ettiğinin kabul edildiği, ancak sanığın 30/05/2017 tarihli savunması sırasında, müdafii talep etmediğini beyan ettiği, sanığa zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığının anlaşılması karşısında;

kovuşturma sırasında mahkemece atanan müdafii Av. ...’ın sanık hakkında verilen 27/12/2017 tarihli mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ve Dairemizin 13/03/2019 tarihli ve 2018/2661 Esas – 2019/4795 Karar sayılı iade kararından sonra 28/05/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen gerekçeli hükmü sanığın temyiz etmediği anlaşılmakla; anılan müdafinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.