Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11709 K.2019/14100

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturmada alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğ yapılmadan doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre 18/05/2015 tarihinde yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 05/06/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2010 tarih ve 2010/104 esas, 2010/81 karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 17/03/2010 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 05/04/2011 tarihinde "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesince 08/10/2013 tarihinde TCK’nın 191/1, 192/3, 62/1. maddeleri gereğince hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla;

Hükmün açıklanmasına esas alınan mahkûmiyetin uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, öncelikle hükmün açıklanmasına esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkındaki hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,