Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11742 K.2019/19937

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'ya karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müşteki ...'a karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm ile müşteki ...'ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/4 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği tarih olan 04/03/2013 ve 25/05/2013 günlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,