Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11954 K.2019/14517

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan Kadıköy 6. (İstanbul Anadolu 31) Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/242 Esas sayılı ilamıyla hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile Kadıköy 3. (İstanbul Anadolu 21.) Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/315 esas sayılı ilamıyla hükmolunan 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alındığı, ancak bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, iki ilamın da tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,