Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11972 K.2020/2109

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın garson olarak çalıştığı lokantada yemek yiyen katılanın masada unuttuğu iki adet telefonunu yaklaşık olarak on dakika sonra almaya geldiğinde telefonlardan birisini kasada bulunan kişiden aldığı ancak diğerine ulaşamadığının beyan edilmesini müteakiben şikayet üzerine yapılan HTS incelemesinden suç tarihi olan 24.04.2014 tarihinden yirmibeş gün sonra 19.05.2014 tarihinde lokantada çalışan sanığın hattı ile suça konu telefonun kullanıldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Kanun'un 160.maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçu olarak nitelendirilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

I- Sanığın 15.09.2015 tarihli duruşmada "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemi, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının hapis cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,