Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12001 K.2020/1419

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü sanığın gündüz aynı işyerinde çalıştığı mağdurun işyerinde iken cep telefonunu konuşma bahanesiyle alıp gitmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.