Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1203 K.2019/13798

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10.maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29/1.maddesinde düzenlenen“21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir.

Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.” hükmüne aykırı olarak tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatmaması karşısında sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/05/2016 tarih ve 2014/13-159 E.-2016/257 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20/d maddesinde tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerinin, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi esas alınarak noterler tarafından yapılacağı, noterler tarafından yapılmayan satış ve devirlerin geçersiz olduğu hükme bağlanmıştır.

Bu durumda trafik siciline kayıtlı araçların mülkiyetinin devrini öngören sözleşmelerin geçerliliği, maddede öngörülen şekil şartlarına uygun şekilde yapılmalarına bağlı olup, geçerlilik koşulu olan bu şekle uyulmaksızın yapılan sözleşmeler geçersiz olduğundan, geçersiz satış sözleşmesi uyarınca taraflar verdiklerini geri isteyebileceklerdir.

Geçersiz sözleşmeye dayalı olarak aracı teslim alan geri verme yükümlülüğü altında bulunurken, aracın kayıt maliki de sebepsiz zenginleşme kuralları uyarınca bedeli iade edecektir. Bu durumda, aracın mülkiyeti karşı tarafa geçmeyecek, ortada hukuki bir uyuşmazlık bulunacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Suça konu aracın katılana satışına ilişkin işlemin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesinde öngörülen şekil şartlarına uygun yapılmadığı, bu durumda taraflar arasında haricen yapılan araç satış sözleşmesi geçersiz olduğundan mülkiyetin nakli sonucunu doğurmadığı, sanığın suça konu aracı 4.000 TL karşılığında müştekiye 11.02.2014 günü resmi satış olmaksızın galeride sattığı ve aracın zilyetliğini devrettiği, sanığın bu galeriden satın aldığı,

fakat vergi borcu nedeniyle üzerine alamadığı bir araç olduğundan bahisle suç tarihi olan 10.07.2014 günü gece vakti saat 02.00 sıralarında park halinde bulunan müştekiye ait aracı kendinde bulunan yedek anahtarla çalması ve bir gün sonra tekrar aracı teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,