Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12046 K.2020/2187

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...’ın müştekinin cebinden suça konu telefonu çaldığı sırada sanık ...’in gözcülük yapması şeklindeki eyleminin yardım etme niteliğinde olmadığı, sanığın suçun asıl faili olup TCK’nın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken TCK'nın 39/1. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanık ...’nın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamı bulunsa da suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka olmadığı, giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle sanığın tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği,

erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, sanığın “Yasal koşullar oluşmadığından CMK'nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,