Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12055 K.2020/579

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin katılan ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde, suça konu köpeğini çalıştığı lokantanın bahçesinde bulunan kulübenin önüne zincirle bağladığını beyan etmesi nedeniyle, sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.