Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12078 K.2020/2433

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 07/06/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre 5237 sayılı TCK’nın 32/2. maddesi kapsamında olduğu tespit edilen sanık hakkında, daha sonra müdafii atanmış olmakla birlikte, müdafii bulunmaksızın alınan savunması ile yetinilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesine aykırı davranılması,