Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12195 K.2020/858

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “01/11/2014 gününden yaklaşık 10 gün öncesi” yerine “01/11/2014” olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş.

6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 01/11/2014 gününden yaklaşık 10 gün öncesi olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten sonra TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 142/1-b maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması ile;

katılanın ikametinin bitişiğindeki deposundan çalınan eşyalardan 1 adet su motorunun araştırma üzerine katılan tarafından soruşturma aşamasında bulunduğu, bu eşyaya yönelik sanığın rızai iadesinin bulunmadığı, çalınan diğer eşyalara ilişkin katılanın kalan zararının ise kovuşturma aşamasında sanığın ailesi tarafından giderildiği anlaşıldığından, kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle katılandan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak,

rıza gösterilmesi halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden ve katılandan rızası sorulmadan TCK’nın 168/2. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.