Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12224 K.2020/555

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde; suça konu motosikletini ikamet ettiği binanın yan tarafında bulunan boşlukta kilitli vaziyette iken çalındığını beyan ettiği ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise; suça konu motosikleti çevresi duvarla çevrili ikamet ettiği apartmanın bahçesine park ettiğini ve motosikletin kendi kilidini hem de halka kilidini kilitlediğini, motosikletinin harici kilidinin olay yerinde olmadığını, çalanların kilidi götürdüklerini belirten şikayetçinin aşamalarda çelişkili ifadeler vermiş olması ve herhangi bir olay yeri krokisinin de olmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın şikayetçiye ait motosikleti aldığı yerin, olay tarihi itibarıyla bina vasfında veya bir binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı, motosikletin sabit bir yere kilitlenmek suretiyle bırakılmış olup olmadığı hususları keşif yapılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre suça konu yerin bina veya eklentisi niteliğinde ise ya da motosiklet sabit bir noktaya kilitlenmiş ise;

eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h aksi halde 142/1-e maddesi kapsamında kabul edilmesi yine suça konu motosikletin sabit bir yere kilitlenmek suretiyle bırakılmış ve kilidinin kırılmış olduğunun tespiti halinde ise sanığın 151/1 maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan mahkumiyetine ve motosikletin sabit bir yere kilitlenmek suretiyle bırakılmış olduğunun tespit edilememesi durumunda ise;

şikayetçinin motosikletinin harici kilidinin olay yerinde olmadığını belirtmesi ve mala zarar verme suçundan oluşan zararın harici kilidin kesilerek mi yoksa zarar verilmeden mi oluştuğunun belli olmaması nedeniyle zararın sabit olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın 151/1 maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın tekerrüre esas alınan Mersin 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 18/11/2011 günlü, 2013/169 Esas, 2013/322 karar sayılı ilamının, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle mahkumiyetine ilişkin olup, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başka bir hükümlülük halinin de bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezaların TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,