Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12272 K.2020/265

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya kapsamında yer alan 04.03.2011 tarihli tutanak içeriğine göre, öğretmen mahallesi, botanik bahçesi içerisinde kablo yakan şahısların olduğu ihbarı üzerine belirtilen adrese giden polis ekiplerini gören şahısların kaçmaya başladığı, kovalamaca sonucu sanık ve hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşmiş olan sanık ... yakalandığı şahısların kaçtığı yerde yapılan inceleme neticesinde iki çuval kablonun bulunduğu ve müştekiye iadesinin sağlandığı olayda, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Müşteki beyanına ve olay yeri inceleme tutanağına göre, suça konunun kabloların çalındığı yerin yaklaşık 2 yıl önce kapanmış olan KÖY-TÜR kesimhanesi olduğunun, olay tarihinde bu kesimhanede herhangi bir ticari faaliyet olmadığının ve terk vaziyette bulunduğunun anlaşılması karşısında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,