Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12274 K.2020/1970

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Suça sürüklenen çocuklara son sözleri sorulduktan sonra suça sürüklenen çocuklar müdafiine söz hakkı verilmek suretiyle CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Dosya içerisindeki 12/11/2015 tarihli yakalama, CD çözüm ve teslim tutanağına göre, suça sürüklenen çocuk ...’in olaydan sonra 12/11/2015 günü yakalandığında, mağdurdan çaldığı cep telefonunun ikametinde olduğu söyleyip, kolluk görevlilerine suça konu cep telefonunu rızasıyla teslim ederek soruşturma aşamasında kısmi iadede bulunduğu ve kısmi iade halinde etkin pişmanlık hükümlerinden sadece kısmi iadeyi gerçekleştiren failin yararlanabileceği de nazara alınarak, gerçekleşen kısmî iade nedeniyle mağdurdan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak,

sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve sırasıyla 13/04/1998 ve 05/06/1999 doğumlu olup suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesinin mümkün olduğu gözetilerek,

suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermedikleri dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyecekleri konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezalarının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “iki yıldan uzun süreli hapis cezasına hükmolunması sebebi ile verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmolunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,