Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12513 K.2020/2541

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-g, 143/1, 168/2. ve 31/3 maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan

indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık hakkında TCK'nın 142/2-g, 143/1 ve 168/2. maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa- Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/03/2011 tarih ve 2008/61 Esas ve 2011/207 Karar sayılı kararı uyarınca verilen 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezasının TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu,

bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve UYAP üzerinden yapılan incelemede uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşma sağlanarak 07/02/2019 tarihli ek karar ile açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiğinin anlaşıldığı,

bu durumda bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-e. maddesi uyarınca verilmiş, 09/12/2014 tarihinde kesinleşen ve 1 yıl 3 ay hapis cezasını içeren Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2014 tarihli ve 2013/261 Esas – 2014/501 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına ve yerlerine ''Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2014 tarihli ve 2013/261 Esas – 2014/501 K. sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan verilmiş olan 1 yıl 3 ay hapis cezasını içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması sureti ile sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,