Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12534 K.2020/2995

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın suça konu cep telefonunu ismini bilmediği seyyar satıcıdan satın aldığını savunduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Tüm dosya içeriğine ve katılanın soruşturma aşamasında alınan ayrıntılı ifadesine göre.

04/04/2014 günü saat 03:30 sıralarında gazinodaki kasaya hesabı ödemek için giden katılanın kendisine ait iki adet cep telefonunu kasanın üzerinde unutarak olay yerinden ayrıldığı, durumu fark ettiğinde gazinoya gittiği ve 1.980,00 TL değerindeki suça konu cep telefonunu bulamadığı, yapılan araştırma ile telefonun olaydan 19 gün sonra sanık tarafından kullanılmaya başlandığının tespit edildiği, sanığın ise aşamalarda suça konu cep telefonunu ismini bilmediği bir seyyar satıcıdan 300,00 TL karşılığında satın alıp, 2 ay sonra arızalandığı için iade ettiğini savunduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine yeter nitelikte delil bulunmamış olsa da; suça konu cep telefonunu, herhangi bir belge, fatura, kimlik veya adres almadan piyasa değerinin altında bir fiyata satın alan sanığın cep telefonunun, suç eşyası olduğunu bilebilecek durumda olduğu nazara alınarak TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen ve uzlaşmaya tabi olan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,