Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12672 K.2020/1901

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken adli sicil kaydındaki en ağır mahkumiyet kararı olan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2011 tarih, 2010/298 E.- 2011/295 sayılı kararındaki hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, hangi mahkumiyet kararının tekerrüre esas alındığı belirtilmeden ve tekerrrüre esas alınan mahkumiyet kararının esas numarasının 2010/298 olduğu gözetilmeden 2011/295 olarak yanlış yazılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,