KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/12705 E., 2020/1192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte ...
Anaokulu’na girerek televizyon çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin gerçekleştiği yerin kamu kurumu ve aynı zamanda bina niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle sanığın hırsızlık eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini ayrıca mobese kamera kayıtlarının incelenmesine dair 14/07/2015 tarihli cd izleme tutanağına göre atılı suçların saat 04:05’te işlendiği,
keza sanık ...’in soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde saat 03:30-04:00 sıralarında okula gittiklerini beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre de suç tarihinde gece vaktinin saat 04:15'te sona erdiği dikkate alındığında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlenmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanmaması yine suça konu eşyaları bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyaları sattığı yeri göstermesi,
etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın, satın alan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken koşulları bulunmayan TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,
2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/12705, K. 2020/1192, 20 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama