Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12707 K.2020/2378

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, olay tarihinde müştekinin işletmeciliğini yaptığı iş yerine giderek 100,00 TL para vererek bir adet meyve suyu almak istediği, daha sonra verdiği bu parayı geri alarak 3,00 TL bozuk para vermek istediğini söylediği, bu şekilde oyalayarak, müştekinin diğer müşterilerle ilgilenmesinden de faydalanarak, sanığın 100,00 TL'nin üstü olan 97,00 TL parayı da müştekiden aldığı, diğer 100,00 TL’yi daha önce müştekiye verdiğine inandırarak ürünün bedelini bu 100,00 TL’den düşürtüp kalan 97,00 TL’yi de para üstü olarak almak suretiyle müştekiden menfaat elde etmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda;

sanığın hileli davranışlarda bulunarak yarar sağladığı, bu nedenle eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamına giren ve 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması;