Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12756 K.2020/1356

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin “12/04/2012” yerine “13/04/2012” olarak ve suç adının konut dokunulmazlığını bozma yerine iş yeri dokunulmazlığını bozma olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içerisindeki olay yeri inceleme raporu ve taraf beyanlarından, suçun işlendiği aliminyum ve demir malzemelerin bırakıldığı depo ile katılanın tek katlı ikameti arasında mesafe olup olmadığı, varsa ne kadar mesafe olduğu, katılanın ikameti ve deposunun çevresinde avlu duvarı, tel örgü veya benzeri bir şey olup olmadığı, suçun işlendiği deponun katılanın ikametinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı anlaşılamadığından, konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşup oluşmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

katılanın kovuşturma aşamasında söz konusu deponun olduğu yere daha sonradan bina yapıldığına dair beyanı nedeniyle olay yerinde keşif yapılması sonuca etkili olmayacağından, katılandan suçun işlendiği deponun ikamete bitişik olup olmadığı, arada mesafe olup olmadığı, mesafe varsa ne kadar olduğu, ikamet ve depo çevresinin duvar veya tel örgü ile çevrili olup olmadığı sorulup, yine, dosya içerisindeki olay yeri inceleme raporunda, olay yerinde 26 adet fotoğraf çekildiği belirtildiğinden, ilgili kolluk birimi ile yazışma yapılarak varsa olay yerinde çekilen fotoğrafların temini sağlanarak, yapılacak tüm araştırma sonucuna üzerine,

konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık ...’nun aşamalardaki savunmalarında, söz konusu depoya sadece yakalandıkları gün olan 12/04/2012 günü olmak üzere bir kez girdiklerini, bu depoya daha önce gelmediklerini savundukları, katılan ...’ın soruşturma aşamasında alınan ifadesine göre, sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık ...’i, sanıkların yakalandığı 12/04/2012 gününden bir gün önce sadece evinin etrafında dolaşırken gördüğü,

sanıkları depodan hırsızlık yaparken görmediği ve dosya kapsamına göre, sanık ...’nin farklı zamanlarda birden fazla defa katılanın ikametinin deposuna girdiğine dair yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı;

ancak dosya içerisindeki katılanın sunduğu 17/04/2012 tarihli dilekçesinde olay gününden bir gün önce sanığı gören tanıkları olduğunu beyan edip, T.C. kimlik numarasını bildirdiği ... isimli kişiyi tanık olarak gösterdiği anlaşılmakla, öncelikle katılandan, ... isimli kişinin, sanığın olaydan önceki gün ikamet deposundan hırsızlık yaptığına dair görgüye dayalı bilgisi olup olmadığının sorulup, görgüye dayalı bilgisi olduğunun beyan edilmesi halinde görgü tanığı ... ile sanık ...’nin aynı oturumda hazır edilerek, mümkün ise tanığa canlı teşhis yaptırılması,

eğer bu mümkün değil ise sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının çektirilerek tanığa gösterilip, sanık ...’yi 12/04/2012 gününden önceki günlerde katılanın ikametinin deposundan hırsızlık yaparken görüp görmediğinin sorulması ve sonucuna göre sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı CGTİHK'nun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu nedenle, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından soma denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

4- Kabule göre de;

İddianame ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nm 116/2. maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açılması karşısında, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun’un 116/1. maddesinin uygulanma ihtimali için sanığa ek savunma hakkı da verilerek, TCK’nın 116/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 116/2. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,